Tablica poświęcona pomordowanym nieznanym podróżnym

Miejsce : Ściana budynku stacji PKP
Data odsłonięcia : 1984 r.
Fundator : Kolejarze dęblińskiego węzła PKP

Płyta podróżnym

Dębliński węzeł kolejowy leżący na skrzyżowaniu dwóch ważnych linii kolejowych , miał w okresie okupacji wśród Polaków opinię miejsca szczególnie niebezpiecznego i groźnego. Opinie te ukształtowały działające tutaj oddziały policji i żandarmerii niemieckiej. Niemieckie oddziały znane były z bezwzględności działania i okrucieństwa w odniesieniu do wszystkiego co polskie.

Stacja leżąca na szlaku komunikacyjnym wiodącym z zasobnej w żywność Lubelszczyzny do pozbawionej jej Warszawy, była miejscem masowego grabienia przewożonego bagażu. Stację nazywano potocznie „ Gołocin ”,co w pełni odzwierciedlało dokonywane tutaj praktyki. Dziesiątki obywateli naszego kraju nieznanych z nazwiska, wyciągano z przejeżdżających pociągów. Ograbiano a często też rozstrzeliwano bez sądu i bez powodu. Egzekucji dokonywano obok piwnicy, która znajdowała się od strony obecnej ul. Nowej, za nieistniejącym już dzisiaj barakiem, który był siedzibą policji kolejowej. Kolejarze skromną tablicą wmurowaną w ścianę budynku dworca od strony peronów, uczcili pamięć i złożyli hołd tym ofiarom.

Obelisk poświęcony pomordowanym , poległym kolejarzom

Miejsce : stacja PKP
Data odsłonięcia : wrzesień 1984r.
Fundator : Kolejarze dęblińskiego węzła PKP

Wielu kolejarzy dęblińskiego węzła kolejowego zapłaciło najwyższą cenę – życie - za udział w II wojnie światowej w latach 1939 – 1945 . W sierpniu 1941 r. aresztowano 11 osób wśród kolejarzy ( w tym jedną żonę kolejarza ) . Nikt z nich wojny nie przeżył . Zginęli w Zamku Lubelskim lub obozach koncentracyjnych za prowadzenie działalności konspiracyjnej. Kolejarski ruch oporu opierał się na sabotażu i dostarczaniu organizacjom podziemnym wiadomości o ruchu kolejowym w obrębie dęblińskiego węzła kolejowego PKP.